***
Donderdag 8
oktober
Zon 7u53-19u06
H Pelagia
Pelagie,
zonder hagel ziet g’haar nie
*
.
.
*
.
*
INLEIDING
Een nieuwe Klein maar Gevaarlijk Draakje heeft n
Linkebeek-chez-Bruxellabad blijkbaar zijn koppeke opgestoken. De Corburger Raad
van State, het Hoogste Rechterlijk Gezag des Lands, heeft wel bij herhaling
gevonnist dat in de ‘faciliteitengemeenten’ de taalwetten onverminderd moeten toegepast
worden, en kijk, daar gaan de Europese Poppetjes aan het dansen. Een ouwe rat in het vak, Vader Michel, is niet
voor niets eenmaal weg uit de kleine binnenlandse politiek, in de vetpotten
geraakt van de Grote wereldpolitiek. Waar hij zijn ruime maandwedde zit te
verdienen, door er zijn broek te gaan verslijten in dat machteloze Euro
Parlement dat als een hondje aan de leiband loopt van de machthebbers achter de
schermen. Twee keer raden wie dat zijn, want tot grote spijt van Verhofstadt, horen
en zien we alleen maar hun volmachtdragers,
Märkel en diene Hollander.
Heeft U trouwens al eens nagedacht, dat in
Duitsland weeral niet de President, als Staatshoofd, spreekt namens zijn land,
maar weer een soort ‘Kanselier’, die, als het haar of hen een beetje meezit, na
verloop van tijd zichzelf als ‘Führer’ aller Germanen installeren..
Maar is eindelijk het einde van dit apenland in
zicht, mochten de Fransscouilons, na een afwijzend vonnis van de EU, op hun bek
gaan? Opgepast, want wie de ‘zittende regering’ doet vallen, wordt gezegd, valt
bij de volgende verkiezing meestal zelf op zijn smikkel. Terwijl de Sterken er
nog sterker uitkomen.
Als de BDWërs dan met de VB-ërs accorderen, dan zou
er misschien, in plaats van de zoveelste ‘hervorming’ van deze Staat, twee
afzonderlijke onafhankelijke Staten kunnen gevormd worden. Die dan de roep van
hun hart zouden kunnen volgen: Franstaligen bij Frankrijk, Nederlandstaligen
bij Nederland.
Als, wat Vlaanderen betreft, er maar Wevers aan het
getouw staan, die hun stiel kennen die de afgrijselijke fouten van 1830 niet
nogmaals slikken. Onze Tom kan dan bewijzen dat ook huh niet van gisteren is,
maar Van Grieken.
Bruxellabad, op Vlaams grondgebied, mag daarbij geen
probleem zijn. Die olievlek wordt op haar geheel, maar niet het luchtruim erboven,
verkocht aan de meestbiedende, met lichte voorkeur voor Poetin.
Dat hele steden zo maar aan derden ‘verkocht’
kunnen worden, is in de Vlaamse logica helemaal geen probleem. Leest U er maar
eens de geschiedenis op na van het Polderdorp Lombardsijde, dat bij het
dichtslibben van de zee-arm (denk aan het Brugse Zwin), door de toenmalige
Graaf van Vlaanderen, Jan zonder Vrees, verkocht werd aan Nieuwpoort, die door
de monding van de IJzer, wel nog toegang had tot de zee. Nadien verviel
Lombardsijde, die ooit even belangrijk was als Brugge, tot een mooi maar nietig
dorpje, dat het nu nog altijd is.
Waarom hier Poetin als eventuele koper van de
Vlaamse Hoofdstad verkies? Omdat Poetin een man met visie is. Wie weet, als die
man ooit, na de suprematie van de Yankees, ook de Kroon van de Europese Unie
mocht verwerven, als er dan geen zaakjes te regelen vallen? Naast deze heerlijke stad, waar het Vlaams
Verleden zo van de geels druipt, zou Rusland uit dankbaarheid, meteen exclusief drie diepzeehavens kunnen
huren met zicht op de wereldzeeën van de ene kant van de aarde tot de andere.
Moeten we daarover niet eerst een klappeke gaan
doen met die van Antwerpen?
*
MIDDENSTUK
Onder voorname dankzegging
overgenomen door Digitalia
bij
*
Louis Michel: "Ook N-VA beseft dat Vlaanderen weinig voordelen
heeft bij de splitsing van België"
*
Europarlementslid
en voormalig MR-boegbeeld Louis Michel heeft in Knack zijn licht laten
schijnen op de regering die zijn zoon Charles leidt. "De Wever belt of
sms't Charles niet om te zeggen wat hij moet doen of niet mag doen."
De vrees in
Wallonië voor de N-VA is volkomen onterecht, zo stelt Louis Michel in een
interview in Knack. "Ik spreek veel met N-VA'ers en ik hoor ze niet vragen
om het land te splitsen, wel om meer bevoegdheden te krijgen en de
wankele staatshervorming te corrigeren. Ook de N-VA beseft dat Vlaanderen
weinig voordelen heeft bij de splitsing van België. Er hangt geen revolutie in
de lucht", klinkt het.
"In
Wallonië leven er veel mensen met een obsessionele afkeer voor de N-VA. Soms
lijkt het alsof het hun diepste verlangen is dat een N-VA-minister zwaar in de
fout zou gaan. Maar die doen dat niet. Jan Jambon is een uitstekend minister
van Binnenlandse Zaken. Theo Francken is soms misschien wat onvoorzichtig, maar
hij doet op Asiel wél zijn job. Dat doet ook Johan Van Overtveldt op Financiën
en Steven Vandeput op Defensie. De N-VA-regeringsleden respecteren de
democratische instellingen en houden zich strikt aan het regeerakkoord."
Volgens
Michel is het belangrijk "een patstelling" te vermijden en indien
nodig de voorbereidingen te treffen om een volgende staatshervorming
mogelijk te maken. "Daarover moet op het einde van de regeerperiode
gepraat worden. Men moet een patstelling vermijden. Dat is de les van 2007 en
2010. Ook bij de jonge generatie Franstaligen gaan er steeds meer stemmen op om
te breken met het consumptiefederalisme. (aarzelend) Luister, ik ben niet voor
confederalisme, maar het is te laat om de discussie over het confederalisme te
voorkomen."
Michel:
'Geen kibbelkabinet'
Michel ontkent ook dat zijn zoon een
'kibbelkabinet' leidt. "Die reputatie is onterecht. In elke coalitie zijn
er meningsverschillen. Ik was van 1999 tot 2004 vicepremier van een coalitie
met groenen en socialisten onder leiding van Guy Verhofstadt. Ik maakte
voortdurend ruzie, zij het meer met de groenen dan met de socialisten."
Al krenkt
het Charles Michel wel dat N-VA-voorzitter Bart De Wever door de Vlaamse pers
'de echte premier' wordt genoemd, denkt vader Michel. "Ik heb hem nog niet
horen klagen, maar ik kan me indenken dat het hem krenkt. Omdat het de waarheid
niet is: De Wever belt of sms't Charles niet om te zeggen wat hij moet doen of
niet mag doen."
*
UITLEIDING
*
Ach die Reformatie Beeging, MR in
’t Fransoos, veel hebben die nog niet in beweging gezet. Het wordt dus tijd dat
ze hun naam een klein beetje eer aandoen. De meeste Franscouillons verlangen met
heel hun hart en met heel hun ziel naar La Patrie Mère, hun échte Vaderland.
Ook al uit schrik voor die sales Flamons, die dreigen hen te overvleugelen. Wat
hen tegenhoudt om die stap te zetten, is de zekerheid dat ze in Parijs zelfs
geen komma meer zullen te piepen krijgen. Au contraire: ze zijn een
onder-oderontwikkelingsgebied, die alleen maar hopen geld zou kosten… Als
Socialisten zouden ze dan echter wel bij hun roemrijke maar al even arme
geloofsbroeders onder dezelfde blote hemel kunnen sapen.
Terwijll zij zich nu, dank zij die domme
verdeelde Vlamoingen, een Prinsenleven kunnen veroorloven.
En dàt, dàat alleen doet de schoolmeestersfamilie
Michel, van vader op zoon naar de reddingsboei van het oveverleven grijen. Tijd
winnen…..
Neen, Linkebeek zal niet eens een een
voetnota in de Grote Coburgverrhaal worden. Het zal hoogstens het slotaccoord worden in de operette van De Stomme van
Portici, net voor dat overstemt wordt door de vele beiaardklaken van al onze
toretransen.
En het Koningshuis dan, vraagt U? Ach
dat slakkenhuis! Die mogen kiezen voor ‘Heim ins Reich’’: naar Pruisen, van
waar ze afkomstig zijn, ofwel naar La Douce France, twee moelijkheden waar ze
nooit nog zullen verplicjht zijn om te spreek de Vloms.
*
Dit was de allerindividueelste expressie van de
allerindividueeolste emotie van……
(Get) Digitalia
*
EINDE
*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten