donderdag 1 augustus 2013

1417 - EEN KLARE BLIK BIJ DE ZUIDERBUREN


.

1417 - EEN KLARE BLIK BIJ DE ZUIDERBUREN

.

 

.

Ik heb het, door mijn slechte ogen, al lastig genoeg met lange teksten lezen in mijn moedertaal, zonder dat ik er een gewoonte van maak mijn ogen te vermoeien met andere wereldtalen (!), zoals het Frans. Maar omdat http://www.bloggen.be/roeland/ zo uitdrukkelijk een der onzen is, maak ik graag onderstaande uitzondering.
Tiens, tiens, denk ik an : Le Figaro, mmhm, hoe zou die staan tegenover Marine Le Pen? Moet ik toch eens op letten!
Wat me in dit navolgend artikel vooral bevalt, is de historische context waarin de Islam denkt de kans te mogen grijpen, om de plaats van het wereld-communisme in te nemen. Wat de Islam mist aan intelligentie, wint het aan wreedheid en dat maakt dat soort waan-ideeën veel gevaarlijker dan alle duivels in de hell. Want die kunnen daar niet uit, en de haatbaarden wel.

.

Ter zake :

Ze verkozen de on-eer boven de oorlog, ze kregen de twee” (Churchill).

Dat stuk van de adjunct-directeur van Le Figaro is echt lezenswaardig! Het is een beetje te lang om te vertalen, waarvoor mijn excuses.

 

Thierry Desjardins.

Journaliste et Reporter, né en 1941,

Directeur général adjoint du Figaro.

Auteur d'un nombre considérable d'ouvrages politiques.

Lauréat de l'Académie française.

Prix Albert Londres 1975.

Prix Louis Pauwels 2000.

 

Déclaration du Directeur Général Adjoint du Figaro

 

Il serait grand temps que nous nous apercevions -enfin- qu'une nouvelle guerre de religion a éclaté et, cette fois, à l' échelle planétaire.

Les Islamistes massacrent les chrétiens en Égypte, en Irak, aux Philippines, en Indonésie, au Pakistan, au Nigeria, un peu partout. Malraux avait dit :

« Le XXIème siècle sera religieux ou il ne sera pas ».

On a bien l'impression que ce siècle qui commence va voir le déchaînement sans pitié d'un Islam renaissant, voulant dominer le monde et faire payer à la civilisation chrétienne les quelques siècles pendant lesquels elle a régné sur la planète.

Cette haine du chrétien dépasse de beaucoup tous les problèmes de la foi. En s'attaquant aux églises, aux prêtres, aux religieuses, aux fidèles, les islamistes veulent abattre la civilisation occidentale, la démocratie, le capitalisme, ce qu'ils appellent le « néo-colonialisme », la parité hommes femmes, les Droits de l'Homme, le progrès tel que nous le concevons.

 

Le XXème siècle a été marqué par l'affrontement Est-Ouest, le bloc communiste contre les pays « libres ». Marx, Lénine et Staline se sont effondrés d'eux-mêmes sous les incohérences, bien souvent monstrueuses, de leur idéologie. Mais ils ont aussitôt été remplacés par Allah et son Prophète.

Le Coran a pris la place du Communisme, le drapeau vert de l'Islam celle du drapeau rouge, les imams prédicateurs des mosquées celle des commissaires politiques.

Le XXIème siècle sera une guerre sans merci car les foules immenses du Tiers-monde islamisé (et des banlieues de nos grandes métropoles) sont autrement plus dangereuses que ne l'ont jamais été les chars du Pacte de Varsovie.

Nous pleurons, avec nos larmes de crocodiles habituelles, les coptes massacrés à Alexandrie et les chrétiens assassinés à Bagdad.

Mais nous restons les bras ballants.

Il faut bien dire qu'on voit mal ce que nous pourrions faire. Ce n'est plus guère le temps des croisades et nos dernières expériences en Afghanistan ou en Irak (où nous commençons à regretter la belle époque de Saddam Hussein qui savait, lui, au moins, faire respecter la laïcité baasiste) n'ont pas été très concluantes, c'est le moins qu'on puisse dire. Il est bien loin le temps où Napoléon III pouvait envoyer un corps expéditionnaire protéger les maronites du Liban que massacraient les Druzes.

Mais au moins restons lucides et surtout arrêtons de ressortir une fois de plus la fameuse « repentance » qui nous sert désormais pour maquiller toutes nos lâchetés.

 

Hier, un imbécile de service nous a longuement expliqué à la télévision que si les islamistes égyptiens massacraient les coptes c'était parce que ces chrétiens de la vallée du Nil étaient « les représentants de l'Occident », les ambassadeurs de la culture européenne », les symboles vivants du capitalisme, du néocolonialisme, du dollar et du coca-cola. En un mot, les ultimes survivants de l'époque coloniale. Autant dire, à l' en croire, que les Islamistes avaient parfaitement raison de vouloir éliminer ces survivances d'un passé détesté.

*L'imbécile était, en plus, un inculte*. Les coptes sont les descendants du peuple des pharaons. « Copte » veut dire « égyptien ». Ils étaient sur les bords du Nil bien avant la conquête arabe et musulmane. S'ils sont plus nombreux au sud, entre Assiout et Assouan, c'est précisément parce qu'ils ont fui les cavaliers conquérants venus d'Arabie.. Ils avaient leurs églises bien avant que nous ne construisions nos cathédrales.

On peut d'ailleurs dire exactement la même chose de tous les chrétiens d'Orient qu'ils soient catholiques (de rite d'Antioche, de rite syriaque comme les maronites libanais, de rite byzantin, de rite arménien, de rite d'Alexandrie) ou « non chalcédoniens » comme les coptes, ou orthodoxes (ayant leur patriarcat soit à Istanbul, soit à Alexandrie, soit à Jérusalem, soit à Damas). Tous sont « chez eux » dans ces pays-là depuis des millénaires, certains parlant encore l'araméen, la langue du Christ. En faire des ambassadeurs de l'Occident, des représentants du capitalisme colonial est évidemment une absurdité.

Même si, en effet, ils sont « de culture chrétienne ». Mais ils l'étaient avant nous. Nous ne pouvons rien faire pour les protéger, mais au moins ne les trahissons pas en reprenant à notre compte les accusations odieuses de leurs assassins. Nous pouvons les accueillir, comme nous nous devons d'accueillir tous ceux qui sont persécutés. Beaucoup ont déjà fui leur pays.

Mais, en tous les cas, ne continuons pas à nous boucher les yeux, à parler de «l'amitié islamo-chrétienne », d'un « Islam à l'occidentale», de « la cohabitation harmonieuse des trois monothéismes ».

Soyons intransigeants avec les règles de notre laïcité, mais ne nous laissons entraîner ni vers la stigmatisation ni vers la discrimination (surtout si elle devait être « positive », comme le souhaitent certains), car ce serait, évidemment, faire le jeu des fanatiques.

 

Aujourd'hui, la grande mode est d'évoquer, d'invoquer à tout bout de champ "les années les plus sobres de notre histoire". C'est souvent absurde et parfois odieux. Mais s'il y a une leçon qu'il ne faut jamais oublier c'est bien celle de Munich, Churchill avait dit:

 

«Ils ont préféré le déshonneur à la guerre et ils auront les deux.»

 

Il ne faut jamais tenter de pactiser avec ceux qui vous ont déclaré la guerre.

.

Geschreven door AABEE via Digitalia





 

1416 - DE WERELDJONGERENDAGEN ZULLEN NOOIT MEER VOORBIJ ZIJN


.

1416 -  DE WERELDJONGERENDAGEN ZULLEN NOOIT MEER VOORBIJ ZIJN

.

En in zoiets zou Mgr Leonard nieuw leven moeten in blazen…..

 

Maar Lionheart is bijlange geen Leeuwenhart gebleken….

.

De Waalse aartsbisschop van Mechelen die de Waaltjes een les zou geven in werklust, die ze maar te kopiëren hadden van de Vlamingen. Ja, de man leeft nog en schijnt zelf in blakende gezondheid te verkeren, zodanig dat hij, op het eerste verzoek van Laeken, voor de micro’s het Te Deum Laudamus komt zingen…. Looft de Heer, want de Belgen hebben een nieuwe koning.
Dat deze blog grotendeels op dezelfde golflengte zit als ’t Pallieterke, zal wel voor niemand meer een verrassing zijn, waarschijnlijk. Wie golflengte zegt, speekt over golven en wie schrijft over golven, schrijft over de zee, mijn andere grote liefde. Hier op deze blog spreek ik sinds jaar en dag over de gammele ‘Belgica’ die gewonnen-verloren probeert te overleven, ten bate in hoofdzaak van de kaviaar Tsjeef-achtige salon-socialisten van de aftandse kleurpartijen. ’t Pallieterke drukt zich nog enigszins duidelijker uit, door te spreken van de Beltanic. Maar zover wil ik niet gaan, omdat met de ramp van de Titanic er naast zoveel verwaande snobs, veel te veel arme luizen aan boord waren, waarvoor geen plaats meer was in de reddingssloepen. Dan liever de Noordpool-boot, de Belgica van Baron de Gerlache, waar er geen arme luizen aan boord konden komen, wegens de prijs van de exclusieve tickets…..
En nu : hoppe met de beentjes, Louise, naar Mgr Hazenhart (Ceur de Lièvre?) om er een beetje vaart in te steken (pur forcer la douille).

.

Ter zake :

Fel belaagd

Excellente eminentie,

Gij hebt het niet gemakkelijk in de Kerk van onze contreien. Het is genoegzaam bekend dat gij recht in de leer zijt en niet terugschrikt om die leer ongezouten, zij het soms een tikkeltje onhandig, te verkondigen. Maar dat is uw plicht als herder in een Kerk die leegloopt en waarin de progressieven zowel naar inhoud als naar vorm verwoestend werk hebben geleverd. Van al hun vernieuwingen en theologische inzichten van na het concilie van vijftig jaar geleden, is niets overgebleven. Die hebben geen verf gepakt. Meer nog: er is geen nieuwe, wervende of wervelende dyna-miek uit ontstaan. De progressieven hebben de boel verlamd en de mensen weg-gejaagd. Het resultaat laat zich goed zien in de eertijds deugdelijk-katholieke scho-len, waar het begrip God quasi verdwenen is en waar de band met de sacramenten compleet onbestaande is geworden.

Men kan in deze tijd gerust twaalf jaar op een katholieke school doorbrengen zonder ooit maar een moment van een eucharistieviering, laat staan van een Hei-ig Misoffer, gehoord te hebben. De kerkgemeenschap in Vlaanderen is er één zonder jeugd. De vorige generatie bisschoppen, die mak heeft toegezien en verontrustende signalen bang ontvluchtte, draagt een historische verantwoordelijkheid.

Wat zien wij nochtans dezer dagen? In Brazilië troepen honderdduizenden jongeren uit alle hoeken van de wereld samen om de katholieke wereldjongerendagen enthousiast te beleven, eendrachtig geschaard rond de nieuwe paus, een bijzonder man. Paus Franciscus is net als gij recht in de leer, maar hij heeft ook een broodnoodzakelijke sociale boodschap voor de mensheid, die hij gestalte geeft door zijn eenvoud en zijn zorg voor hen die het in deze wereld met weinig moeten stellen. Die jongeren – waaronder gelukkig ook Vlaamse – houden van de Kerk en zijn leider, die in het betweterige noordwesten van het oude Avondland met een scheef oog bekeken worden door een progressieve intelligentsia die nog maar schaars in getal is maar helaas in de resterende kerk- en onderwijsstructuren nog altijd sleutelposities inneemt.

 

Het is geweten dat gij opgetogen waart toen de stad en de wereld vernamen wie de nieuwe paus werd. Gij zaagt daarin een teken van hoop op een betere wereld, maar

ook van een uitgezuiverde Kerk. Waarop wacht gij nog om alle beschikbare ‘troepen’ – het voetvolk van God – in het gelid te brengen en een dynamiek te doen ontwikkelen die een rechtstreekse afstraling is van wat de Argentijnse paus voorheeft met de mensheid en de Kerk?!

 

Zoals de paus in Rome moeizaam, maar gedurfd, de stallen van het Vaticaanse machtsapparaat aan het uitkuisen is, zoudt gij in onze gewesten misschien eens het-zelfde kunnen doen.

In Nederland is men reeds terug op het goede pad. Na vele donkere postconciliaire jaren herpakt de Kerk zich en weet zij opnieuw doch bescheiden jongeren aan te spreken en hen te betrekken in ‘de vreugde van de Heer’. Ook het algemene katholieke leven met een verzorgde liturgie en een herstel van oude gebruiken veert weer langzaam op, gedragen door een moderne maar zuivere boodschap van rotsvast geloof en dienstbaarheid jegens de medemens.

Nu de burgers onzeker worden over de toekomst en de bedreigingen van een steeds explosiever wordende wereld, van internationale spanningen en de overspoeling van het Westen door een archaïsche, dominante godsdienst uit het oosten, is het tijd om aan de noodrem te trekken, de mouwen op te stropen en de hand aan de ploeg te slaan om Gods overwoekerde akker opnieuw te cultiveren.

De boodschap van de wereldjongeren-dagen en het onmetelijke enthousiasme van zoveel jongeren dat ervan uitgaat, zou toch ook jongeren uit de Lage Landen moeten kunnen aanspreken? Moeten wij daarom de klok terugdraaien?

Geenszins. Maar met het goede uit het verleden is beslist een nieuwe toekomst op te bouwen. De jongeren zijn immers niet de laatsten van gisteren, maar de eersten van morgen!

Ik weet, mijnheer de aartsbisschop, dat gij niet alles alleen kunt doen, maar het staat als een paal boven water dat een inspirerende vonk genoeg is om vele mensen (terug) op de been te brengen. Eigenlijk zitten velen daar op te wachten. Ga anders zelf eens naar de grote baas in Rome, om wat ideeën op te doen!

 

Wij wensen u de naarstigheid bij de grote kuis. En laat de zageventen en betweterige querulanten resoluut achter u.

.

Natuurlijk, zijn naam indachtig, zal het AartsbisDOM geen potten breken. De Grootvorstin van de Guimardstraat zal op post blijven totdat ‘haar onderwijs’ alleen nog de Koran-versie van Marx kent en na op haar pensioen zal ze uitwijken naar een eiland in de Stille Zuidzee, waar ze genoeg heeft aan haar eigen spiegelbeeld.
’t Pallieterke geeft Leonard de raad om eens op consultatie te trekken naar de Paus in Rome. Volmondig akkoord, op voorwaarde dat Zijne Hovaardigheid (al even onwaarschijnlijk!) aan de chauffeur van de lijn-jet vraagt om hem boven ons huis te laten uitstappen. Achteraf kan hij nog altijd de reis naar Rome verder te voet afleggen. Hier bestaan nog ’t allenkante de vele ‘Via Francigena’, zijnde de al-oude pelgrimswegen over berg en dal,  richting Rome, waar ze allemaal naartoe leiden. We zouden, ver weg van de Brusselse geplogendheden, eens kunnen bijkletsen. Al moet ik voordien verwittigen, niet in te staan voor de gevolgen van dat kletsen.
Want blijkbaar kent de man het spreekwoord niet, dat wie niet hoort, dan maar moet voelen. Want, volgens het woord van de Grote Baas, moeten de lammeren  geweid, maar ook gewijd, ttz verwijd worden tot iedereen weer weerbaar wordt.
Het 2de Vaticaans Concilie?! M’n voeten, Gérard. Want ne mens moet eerst leren gaan, voor hij kan lopen. En de Kerk? Wel, die had toch altijd in het midden moeten blijven staan! Enfin, toch minstens voor zolang dat spreekwoord niet op de index wordt gezet.

Geschreven door AABEE via Digitalia





 

1615 - DE BELGICA NA ZWARE SLAGZIJ LIGT NU RECHTSTAAND OP DE ZEEBODEM….


.

Donderdag 1 augustus 2013

Oogstmaand

Zon 6u09-21u28

H Alfonsus

.

1615 - DE BELGICA NA ZWARE SLAGZIJ LIGT NU RECHTSTAAND OP DE ZEEBODEM….

.

Mister President, de rechthouder

 

Houdt de boel recht.

 
Boven op de feiten zitten, brengt mee dat men deze niet meer ziet. Het perspectief on tbreekt.
Regelmatig eens bij de buren op bezoek gaan, verruimt de geest. En naarmate die buren belangrijker zijn, is de opgedane ervaring dat ook.
Als een vooraanstaand Engels tijdschrift dezelfde analyse maakt van de onder de S.O.S.-varende vlag van de Belgica als van het Europees misbaksel, dan zitten we zelf ook minstens in de goede richting. Want bij alle twee is er uitleg genoeg, maar ook niet meer dan uitleg. Aanpassingen ten goede van het draaiboek duren altijd minstens 50 jaar of komen er niet. Resultaat : de vaart gaat er uit, het schip ligt stil en gaat langzaam maar zeker naar de vissen-kelder….

.

Ter zake :

België, een ongelukkig huwelijk

31 juli 2013 • 15.35u

*

www.vlaamsbelang.org “Sire, er zijn geen Belgen.” Zo luidt de grote kop van een artikel in het gerenommeerde ‘The Economist.’ Het blad schrijft dat er bij de recente troonswissel wel met Belgische vlaggen werd gezwaaid, maar dat de politieke realiteit van elke dag er totaal anders uit ziet. “Na de verkiezingen van 2010, duurde het 541 dagen om een regering op de been te brengen,” brengt het blad in herinnering. The Economist citeert de Franstalige socialist Jules Destreé die er een eeuw geleden koning Albert I al op wees: ‘Sire, u regeert over twee volkeren. Er zijn in België Walen en Vlamingen. Er zijn geen Belgen.” Sindsdien is de kloof er alleen maar groter op geworden. Al doet de monarchie er alles aan om België samen te houden, zo stelt het blad: “In tegenstelling tot andere vorsten in Europa, spelen Belgische koningen nog altijd een vitale rol bij de vorming van een regering.”

Model voor de EU

 The Economist merkt terecht op dat het lot van België ook verstrekkende gevolgen kan hebben in Europa: “Het land is een microkosmos van de EU, met een welvarend noorden dat er stilaan genoeg van heeft om het armlastige zuiden te blijven subsidiëren. België samen houden vraagt akkoorden die vaak tegen elke economische logica indruisen. Als Vlamingen en Walen uit elkaar drijven na 180 jaar samenleven, zullen ze dan andere broze staten zoals Spanje en Italië in de verleiding brengen om ook te splitsen? En wat zijn dan de kansen om de eurozone samen te houden en de munteenheid te redden?” Het is een interessante analyse. Een analyse die wij hier ook al eerder maakten. De EU is België in het groot en het is geen toeval dat de fanatiekste eurocraten ook te vinden zijn in het kamp van de laatste belgicisten. “Het is geen toeval dat de Belgische elite zo bedreven is in het sluiten van complexe EU-deals. Ze denken dat een gemeenschappelijke Europese identiteit, net zoals het Belgische natiegevoel, niet tastbaar is maar wel echt.” Een kwalijke illusie. Want net zoals er geen Belgisch volk bestaat, bestaat er ook geen ‘Europees volk’.

Gedwongen huwelijk, eeuwigdurende ellende

 Politici zien het Belgische ‘samenwerkingsfederalisme’ als een model voor Europese integratie. Maar, zo besluit The Economist, het tegendeel zou wel eens waar kunnen zijn. “België is een steeds lossere unie en zou wel eens het model kunnen zijn voor eeuwigdurende ellende. De inwoners van Belgiê, net zoals die van de eurozone, zijn gevangen in een ongelukkig, gedwongen koninklijk huwelijk. En ze gaan alleen maar door omdat ze er geen eind aan durven maken.

.

Was Albert I zijn belofte van gelijkheid in rechte en in de feiten voor de Vlamingen in 1914 nagekomen, dan  was alles mogelijk geweest. Maar eerst moesten de Vlamingen met het VNV nog door de vleesmolens van ’40-’45, om zich dan vervolgens te laten vermalen door de Volks Unie, waarvan de voorman alleen maar luid-op ‘Leve België’ kon roepen.
Nu gans Vlaanderen onbetwistbaar in alle windrichtingen geel-zwart kleurt, zit de kans er dik in, dat er een einde komt aan onze kruisweg en aan dat lijdensverhaal. Met daarop aansluitend, goed geweten, de Hoogdag van Pasen en de Verrijzenis op 25 Mei 2014.

Geschreven door AABEE via Digitalia





 

1614 - VADER MOEDER ZULT GIJ EREN


.

Woensdag 31 juli

Zon 6u06-21u29

H Ignaas van Loyola, patroon van de jezuieten en soldaten

.

1614 - VADER MOEDER ZULT GIJ EREN

.

Hoog tijd om voor iedereen de nieuwe omgangsvormen te leren hanteren

 

Moraliteit is immers al lang ingeruimd voor ‘Openbare Ouderenzorg’ annex ‘Stads-Crematorium met Zelfbediening’.

.

U leest in het artikel hieronder moord en brand over het mislopen van de ‘Openbare Ouderenzorg’. Anders gezegd, deze hoernalist in De Morgen vindt het niet kunnen, dat wie wind gezaaid heeft, storm moet oogsten. Niet dat het allemaal koek en ei was, toen vaders en moeders hun oude dag konden sleten bij een inwonende zoon of dochter Wat men toen noemde ‘genieten van een rustige ouede dag’. Ik wil ook niet gezegd hebben dat de Oude Mannetjeshuizen van de nonnekes. zo geestig waren. Maar toen waren er minstens geen klachten over nachtwerk of over overuren. Want tussen-in zat de nachtzuster in de kapel bij O.L.Heer. En toen kwam, samen met de ‘beschaving’,  de ‘Verzorgingsstaat’ met inderdaad een beetje ‘zorg’, maar met veel directeur-postjes, met veel staf-vergaderingen en met vooral veel bla-bla-bla.
En kijk, kijk! Voor de Overheid van die ‘Verzorgingsstaat’ er erg in had, was de ouderenzorg een winstgevend beroep geworden en schande, o driewerf schande, de branche was belangrijk genoeg geworden om de internationale geld-haaien aan te trekken.
Stilaan tijd misschien om de reglementen aan te passen? Of, moesten die nog in voorraad zijn, hier en daar een Moeder Overste terug te roepen? Maar dedju, dat kan niet, want men kan de Franse vrienden van Di Jeanetto toch niet voor het hoofd stoten!
Er zit dus niets anders op, dan deze Electrabel Bis t laten begaan. “Vader Moeder zult gij eren” is, in het voordeel van de plezier-commerce van en voor de adolescenten, al lang overgenomen door de OCMW’s. Die het tekort op hun begroting wel niet vergeten uit de zakken van die ‘kinderen’ te kloppen. Desnoods per deurwaarders-exploot. Altijd maar bla-bla-bla onder het drinken van een glas, het plassen van een plas, en dan alles te laten zoals het was.

.

Ter zake :

België, de grijze kolonie van Frankrijk

OPINIE − 31/07/13, 05u56

*

De commercialisering van onze ouderenzorg kent maar één winnaar: de grote commerciële groepen en hun aandeelhouders. Kurt De Loor is Vlaams Volks- vertegenwoordiger (sp.a) en voorzitter van OCMW Zottegem dat een van de grootste openbare rusthuizen uitbaat in Oost-Vlaanderen. .

Commerciële initiatiefnemers investeren niet in rusthuizen voor uw mooie ogen of uw grijze haren, laat staan om u een prettige oude dag te bezorgen

Het Franse bedrijf Medica koopt Senior Living Group, de grootste private uitbater van rusthuizen in België. Met de verkoop komen maar liefst 47 rusthuizen, goed voor ruim 5.500 bedden en 3.000 personeelsleden in Franse handen. Medica, een beursgenoteerde groep die rusthuizen in Frankrijk en Italië uitbaat, prijst de Belgische financieel 'veilige' markt voor rusthuisuitbaters aan bij zijn beleggers: de demografie evolueert gunstig en de Belgische sociale zekerheid komt voor 44 procent tussen in de prijs voor een bed. Ronduit onethisch. Niet alleen stroomt het geld van onze sociale zekerheid op die manier in de zakken van de Franse aandeelhouders, de betaalbaarheid en de toegankelijkheid van de hele ouderenzorgsector staat op het spel. Of willen we van onze rusthuizen een 'Electrabel bis' maken?

 

Het grootste deel van de Belgische rusthuizen is in handen van lokale besturen en vzw's, daarnaast is er een groeiende markt van commerciële initiatiefnemers die een graantje willen meepikken van de vergrijzing. Meer en meer zien grote commerciële groepen brood in de ouderenzorgsector. Dat hoeft niemand te verbazen. De economische crisis sluimert na en in tegenstelling tot kantoorgebouwen en financieel vluchtige constructies lijken rusthuizen een 'veilige' belegging. Een zekere afzetmarkt die geen gekke bokkesprongen maakt en grijze groei is verzekerd.

Laat u vooral geen blaasjes wijsmaken. Commerciële groepen willen winst. Liefst snel en veel. En na veel winst komt meer winst. En na meer winst komt winstmaximalisatie. In commerciële rusthuizen liggen de prijzen hoger en loopt er minder personeel door de gangen. Voor een commercieel rusthuis telt op het einde van de dag het prijskaartje. Als hier en daar beknibbeld kan worden op het budget is dat een plus. Minder personeelsleden, slechtere arbeidsomstandigheden, een paar overuren meer, een bezuiniging op het incontinentiemateriaal, de verwarming een paar graden naar beneden,... alle beetjes helpen.

Niet uw, maar hun oude dag

Commerciële initiatiefnemers investeren niet in rusthuizen voor uw mooie ogen of uw grijze haren, laat staan om u een prettige oude dag te bezorgen. Ze willen boven alles hun oude dag en die van hun aandeelhouders veilig stellen. Het Franse beursgenoteerde bedrijf Medica windt er geen doekjes om. Het gaat om een 'veilige' investering die de aandeelhouders handenvol geld zal opleveren. Niet alleen verdubbelde de omzet van Senior Living Group de jongste vijf jaar tot ongeveer 200 miljoen euro, de demografie evolueert 'positief' en ook de Belgische staat doet haar duit in het zakje en betaalt via de sociale zekerheid 44 procent van de kosten terug. De Franse aandeelhouders wrijven in de handen: een zekere belegging en verder geen grijze kopzorgen meer. Spelen op de beurs leek nog nooit zo gemakkelijk.

Langs alle kanten worden we om de oren geslagen met besparingsmaatregelen. De verschillende regeringen in dit land treffen allerhande maatregelen om op het einde van de rit een begroting in evenwicht op tafel te leggen. Verschillende sociale verworvenheden wankelen. Sommige politieke partijen maken handig gebruik van de situatie om aan de poten van onze sociale zekerheid te zagen. Hier een beetje beknibbelen, daar een beetje besparen. Dat de portemonnee van de Franse aandeelhouders van een beursgenoteerd bedrijf als Medica mee veilig gespijsd wordt met centen van onze sociale zekerheid lijkt te gek voor woorden en maakt de verkoop van Senior Living Group des te cynischer. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar de Belgische staat lijkt alvast aardig op weg. Willen we van onze rusthuizen een 'Electrabel bis' maken waar buitenlandse bedrijven de winsten opstrijken van energie die de Belgische gezinnen te duur betalen?

De bevolking vergrijst. Dat is een uitdaging waar we als maatschappij een antwoord op moeten vinden. Onze senioren hebben geen boodschap aan een uitverkoop, noch aan de commerciële sector, noch aan buitenlandse goudzoekers. Als we onze ouderenzorg voor iedereen toegankelijk en betaalbaar willen houden. Als we de levensstandaard en de kwaliteit van de zorg voor onze senioren willen garanderen en als we ons verzorgend personeel niet de dupe willen laten worden van een commercieel verhaal, is een sterke openbare ouderenzorgsector noodzakelijk. Want oud worden we allemaal, met of zonder dikke portefeuille. De commercialisering van onze ouderenzorg kent maar één winnaar: de grote commerciële groepen en hun aandeelhouders.

 

Gaan we echt wachten om dit maatschappelijk debat aan te gaan tot de commerciële groepen een ander gemakkelijk goudmijntje gevonden hebben en de ouderenzorgsector de rug toekeren? Of tot al onze rusthuizen in buitenlandse handen zijn? Laten we zomaar speculeren met de oude dag van onze grootmoeders en grootvaders? Met de betaalbaarheid en de toegankelijkheid van onze ouderenzorg speel je niet op de beurs. Een aangename oude dag voor iedereen mag geen koopwaar zijn.

.

Hoe of waar dan de oplossing te vinden is? “Gouverner, c’est prévoir” : dat is toch de reinste onzin? Problemen lost men immers op, niet op voorhand, maar als de tijd er rijp voor is.
Ikzelf zou het nog zo rap niet weten. Maar er zijn mensen bij het Vlaams Belang die dat wel weten, en die staan te trappelen om aan de slag te kunnen. Hun voornaamste stelregel is ‘Zaaien naar de zak’, door te zorgen, lijk in ieder normaal huishouden, dat de uitgaven niet hoger liggen dan de ontvangsten. En dat heeft niets te zien met de voorraden aan incontinentie-materiaal, maar met naastenliefde voor het Eigen Volk Eerst.
De miljarden die jaarlijks nodig zijn om altijd meer behoeftige nieuwkomers een onbezorgd leven te geven, zouden dus heel wat beter kunnen besteed worden. Maar het probleem is, waar de Centrum-Linxen dan hun kiezers zouden halen om hun koninkrijk in leven te houden….
In het leven zijn er ‘zeggers’ en ‘doenders’. Maar zodra het werkwoord ‘zullen’ valt, weet dan dat U, net als de boer, op Uw ganzen moet passen.

Geschreven door AABEE via Digitalia